تلسکوپ LSST با قطر آینه 8.4 متر بعد از تکمیل شدن در سال ۲۰۱۴ میتواند کل آسمان را در مدت سه شب با دقت 0.2 arcsecond (هر آرک ثانیه معادل 1:3600 درجه) تصویر برداری کند. طراحی سیستمهای مکانیکی که بتوانند تلسکوپ به این بزرگی را با دقت بالا و با این سرعت حرکت دهند و در عین حال از پایداری لازم برخوردار باشند از مشکلترین بخشهای این پروژه است. علاوه بر رصد اجرام آسمانی و بررسی منشاء ماده و انرژی تاریک در کیهان، یک از کاربردهای مهم این تلسکوپ ردیابی اشیاء نزدیک زمین است. با بررسی فیلمی که از کنار هم قرار دادن تصاویر این تلسکوپ در خلال شبهای متوالی بدست میآید میتوان تمام نقاط آسمان را برای پیدا کردن شهابسنگهای سرگردان که ممکن است در مسیر برخورد به زمین قرار داشته باشند رصد کرد.
دیروز اعلام شد بیل گیتس، بنیانگذار مایکروسافت، ۱۰ میلیون دلار و چارلز سیمونیی (Charls Simonyi) مدیر اولیه پروژه مایکروسافت آفیس، مبلغ ۲۰ میلیون دلار به این پروژه اهدا کرده اند. مثال دیگری از آن مطلبی که دوهفته پیش نوشتم.
سلام. یاد اون فیلمی افتاده از دکتر موسوی -به گمانم- که لینکش رو در همین وبلاگ گذاشته بودید. و اون قضیهای که طرف زیر بار نمیرفته برای تامین هزینههای یک پژوهشگاه علمی در ایران و به مسجد راضیتر بوده گویا.
بله، دقیقاً مثل همان داستانی است که دکتر منصوری نقل میکرد.
اتفاقا"منم به این پروژه کمک می کنم می دونین که ما توان مالیمون می رسه ...
شایستهی تقدیر است که ثروتمندان به پروژههای علمی کمک کنند، اما سوالی که برایام پیش میآید این است که با در نظرگرفتن کلِ سرمایهی او، کمکاش همچنان به آن میزان ارزشمند خواهد بود؟
مسلما از نظر "عملی" پاسخ مثبت است، اما چرا مثلا نباید انتظار داشت که او پنج میلیارد به پروژههای علمی اختصاص دهد؟