اما یکی از ماموریتهای خیلی جالب این سفینه ایجاد بستر مناسب برای انجام اولین تستهای مربوط تاسیس یک شبکه اینترنت بین سیاره‌ای است. این آزمایش که در باند فرکانسی ۲۰ گیگاهرتز انجام خواهد شد قابلیت ارسال اطلاعات با نرخ بیش از ۶ مگا بیت بر ثانیه را از مدار مریخ به سمت زمین فراهم خواهد کرد. این سرعت عملاً ۱۰ برابر بیشتر از سرعت فعلی ارتباط با ماهواره‌های اطراف مریخ است! البته بدلیل حجم بالای اطلاعات، شبکه‌ آنتنهای دریافت سیگنال بر روی زمین که در حال حاضر ناسا از آن استفاده می‌کند (Deep Space Network) هم تغییراتی خواهند کرد.

همینطور، پروتکل‌های ارتباطی برای ایجاد یک شبکه کامل اینترنت بین سیاره‌ای با توجه به تاخیر فوق‌العاده زیاد دریافت فریمهای اطلاعاتی نیاز به بازنگری دارند که مسولیت هماهنگی این کار را در حال حاضر انجمن IPNSIG بعهده دارد. علاوه بر مساله تاخیر، مسائل تکنیکی زیاد دیگری نیز در پیاده‌سازی یک شبکه اینترنت بین سیاره‌ای وجود دارند. مثل نویزی بودن کانال ارتباطی، یا نحوه آدرس دهی IP سفاین مختلف در نقاط مختلف منظومه شمسی با توجه به تاخیر زمانی متغیر بین نودهای مختلف و مساله امنیت شبکه و غیره.