بعد از گذشت دو هفته از نظرخواهی تنها چهار نفر از دوستان اظهار نظر کردهاند (یعنی کمتر از ۱۰ درصد خوانندگان همیشگی)! متاسفانه همان تعدادی که انتظارش را داشتم.
وقتی به وبلاگهای علمی انگلیسی زبان نگاه میکنید میبینید که خوانندگان زیادی با شور و نشاط در مورد مطالب نوشته شده کامنت میگذارند و نظراتشان را مطرح میکنند و نویسندگان این وبلاگها هم متقابلاً به پاسخگویی و اظهار نظر میپردازند و بهاین ترتیب وبلاگ نویسی به صورت امری کاملاً دوطرفه در میآید. در غیر این صورت وبلاگ تبدیل به روزنامه میشود.
ما عادت کردهایم که روزنامهخوان باشیم نه وبلاگ خوان. به همین دلیل وبلاگها را هم مثل روزنامه میخوانیم و بعد از تمام شدن مطلب آن را مچاله میکنیم و میاندازیم دور. متاسفانه عمده ارتباط دو طرفه هم در وبلاگهای فارسی زبان تنها در حوزه وبلاگهای خالهزنکی است که ما ایرانیان دست توانایی در آن داریم.
به هرحال یکی از دلایل مهاجرتمان در دنیای حقیقی دارد دلیلی میشود بر مهاجرتمان در دنیای مجازی.
سلام، والا چی بگم؟ متأسفانه اوضاع وبلاگ و وبلاگنويسی و روی آوردن ما به اون، وخيمتر از اين حرفهاست. در هرحال فکر میکنم هستند کسانی که هنوز دنبال مطالب مفيدند. موفق و شاد باشيد
سلام . دليل اينكه بسياري از كساني كه وبلاگ هاي علمي را مي خوانند كامنتي راجع به موضوع نمي گذارند اين است كه هنوز اينترنت به عنوان وسيله اي براي دستيابي به اطلاعات در نظر گرفته نمي شود چه برسد به خواندن وبلاگ هاي علمي و نظر دادن راجع به انها . به هر حال بودن وبلاگهاي علمي مانند اين مي تواند براي افرادي مانند من كه به دنبال موضوعات موجود در وبلاگ شما هستند مفيد باشد . همان طور كه براي من واقعا مفيد بود . باز هم به شما سر مي زنم شايد در موضوع مورد نظرم بتوانيد كمكم كنيد . ممنون موفق و پيروز باشيد
سپیده خانم،
سخن شما صحیح است ولی خوانندگان وبلاگ حتی اگر نخواهند در مورد همه مطالب کامنت بگذارند حداقل میتوانند به دو سوال ساده که در مطلب «نظرخواهی» نوشته شده بود جواب دهند. مشکل این است که اکثریت حتی به خود زحمت تایپ دو خط در پاسخ به دو سوال ساده را هم نمیدهند چه رسد به شرکت در بحث و تبادل نظر علمی و فکری.
یکی از دلایل اینکه خارجی ها در کار وبلاگ نویسی و وبلاگ خوانی فعال هستند اینه که مثل بقیه کارها برای این کار هم حوصله دارند. من خودم به عنوان یک ایرانی فوق العاده بی حوصله شده ام و فکر می کنم که خیلی ها هم مثل من باشند. علت مراجعه پر شمار به سایت های به قول شما خاله زنکی هم اینه که اون چیزا اصلا حوصله لازم نداره. بدون زحمت و تلاش باعث تفریح یا خنده یا بقیه طرق ارضائ نفس میشه.
هر چند من ترجیح میدم این سایت فارسی بمونه ولی میدونم اگر دنبال اندرکنش با بقیه هستید چاره ای جز به قول خودتان مهاجرت مجازی نیست.
سلام دوست عزیز
این باره اول هست که به وبلاگ شما سر میزنم
من خودم به شخصه خیلی به وبلاگهای علمی و آموزشی اعتقاد دارم
خیلی چیزها از همین وبلاگها یاد گرفتم
فعلا وبلاگ نویسی برای ایرانیها همون خاله زنک بازی هست
همه سیاسی مینویسن که ویزیتوراشون رو زیاد کنن
یا چرت و پرت از خوابگاه و دانشگاه و این حرفها
شما به راهت ادامه بده
حداقل ما که استفاده میکنیم
موفق و پیروز باشی
باز هم سلام . امروز موفق شدم يكي از مطالبتان با عنوان ژن مرگ كه مورد نظر من بود را مطالعه كنم . كه برايم مفيد بود . درخواستي از شما هم دارم راجع به اين اينكه اگر شما باز هم در مورد اين موضوع مطلبي خوانده ايد و يا منبعي راجع به ان مي شناسيد از طريق ميل خواهشمندم كه با من در ميان بگذاريد . اگر مي خواهيد راجع به نظر خواهي هم كه كرده بوديد بدانيد بايد بگويم كه بهتر است همان طور كه بقيه گفته اند وبلاگتان فارسي باقي بماند .من يكي كه از متن انگليسي دل خوشي ندارم چون همين امروز اتفاقا سر ترجمه ي بد متني در مورد پيري و ژن مرگ با مترجمم بحثم شد . بگذريم . به هر حال به نوشتن مطالب خود البته به زبان فارسي ادامه دهيد و بگذاريد اگر تعداد متون علمي.فلسفي . اجتماعي و... فارسي در اينترنت كم است ما فارسي زبانان خود در جهت افزايششان قدم مفيدي برداريم . موفق و پيروز باشيد
سلام نادر عزیز. من همین امروز با وبلاگ شما آشنا شدم. از آنجا که به نوعی مضامین آینده نگری و نگاه به پیامدهای تکنولوژی را در نوشته های شما برجسته دیدم، به خواندن آن علاقه مند شدم. در واقع اگر بخواهم به پرسش های شما صریحا پاسخ دهم باید بگویم که هر چقدر بیشتر درباره "تکنولوژی و فرهنگ" بنویسید من بیشتر جذب موضوع خواهم شد. در رابطه با تغییر زبان مخالفتی ندارم ولی چه بهتر آنکه با توجه به کمبود منابع فارسی درباره چنین موضوعاتی و عدم آشنایی اکثر جوانان ایرانی با زبان انگلیسی علمی، شما از تصمیم خود برای تعطیل کردن بخش فارسی منصرف شوید. در رابطه با اینکه چرا خوانندگان از تعامل خودداری می کنند تا حدودی حق با شماست. ولی باید توجه کنید که تغییر فرهنگ شفاهی به فرهنگ کتبی بویژه در ایران کاری دشوار است. از این رو اگر کمی صبر کنید و نیز به محتوای وبلاگتان کمی عکس و تصویر اضافه کنید قطعا مخاطبان جوان و پرنشاط را بیشتر جذب خواهید کرد. این جوانان بر خلاف افراد مسن از نوشتن و برقراری ارتباط با شما پرهیز نخواهند کرد.
سلام
به صورت تصادفی بلاگت رو پیدا کردم
خیلی جالب بود که فقط چهار نفر نظر داده بودند. نوعی بی احترامی؟!
به هرحال می تونی به حساب تنبلی ما ایرانی ها بگذاری
مطالبت خیلی مفید و خواندنی هستند
من هم برنامه نویس هستم. فکر کنم تو هم هستی نه؟
باز هم می آم
فعلا بای
