مريخ نورد اسپيريت (Spirit) فرود آمد

همین الآن تلویزیون ناسا بطور مستقیم مراحل مختلف فرود اسپیریت را پخش کرد. فرود آوردن یک چنین سفینه ای با اینهمه پیچیدگی واقعاً کار فوق العاده ای است. با گوش دادن به مکالمات اطاق فرمان و حجم عظیم اطلاعاتی که بین زمین و سفینه رد و بدل میشود آدم تا اندازه ای به ابعاد این شاهکار پی میبرد. وقتی گوینده داشت میگفت که 2 دقیقه مانده تا ورود سفینه به اتمسفر مریخ هم خنده ام گرفت و هم گریه. خنده (حیرت) بخاطر دیدن اینهمه اختلاف بین دانش انسانهایی که بر روی کره زمین زندگی میکنند و گریه (شوق) بخاطر اینکه بالاخره انسانها توانسته اند اینچنین کارهای عظیمی را در جهت شناخت خلقت انجام دهند. یک حس عجیبی است. مثل اینکه احساس میکنی میلیاردها سال تکامل دارد نتیجه خودش را به صورت بوجود آوردن موجوداتی که توانایی شناخت و اکتشاف این طبیعت را دارند علنی میکند. این قبیل سفرهای فضایی 200 سال دیگر آنقدر عادی میشوند که مثل ماشین سواری خودمان خواهند بود ولی بهر حال الآن با دانش و تکنولوژی فعلی باز خودش دستاوردی قابل تقدیر است (حتی اگر خیلی از آنها هم مثل سفینه مریخ نورد اروپا ناکام باشند).

تکميل: از ديشب تا حالا سفينه اسپيريت چندين تصويرسياه سفيد اوليه ارسال کرده است که در سايت MER موجود هستند. يک برنامه مستند خيلی جالب در مورد مراحل ساخت اين سفينه (و سفينه دوقلوی آن يعنی آپورتونيتی -Opportunity- که سه هفته ديگر به مريخ ميرسد) در کانال PBS امشب پخش شد و مجددا سه شنبه تکرار ميشود (برای کانادا و آمريکا) که اکثر مطالب آن در خود سايت NOVA به صورت فيلم و مالتی مديا موجود است. نکات جالبی در اين برنامه مطرح شدند. منجمله اینکه زاویه ورود به اتمسفر مریخ برای اين سفينه آنقدر کوچک بوده که ميتوان آنرا معادل نخ کردن يک سوزن از فاصله 100 متری دانست. يا اينکه درست سه روز قبل از اينکه اسپیریت را سوار موشک کنند فهمیدند که یکی از بوردهای الکترونیک آن خراب است و مجبور شدند کل مجموعه را باز کنند و دوباره از اول سوار کنند که این وسط کلی اشکال ديگر هم پیش آمد! بيچاره مسوول پروژه اش داشت دیوانه میشد. در ضمن بخاطر موقعیت منحصر بفرد نزدیکی مریخ به زمین در تابستان گذشته تنها یک ماه پنجره زمانی برای پرتاب موشک حامل این دو سفینه وجود داشته است.

يک مطلب ديگر هم که ميخواستم بگويم اين هست که لطفاً اسامی خاص مثل همین اسم سفینه "اسپیریت" را در متنهایی که مینویسید ترجمه نکنید. اینها اگرچه معنی دارند ولی نباید ترجمه شان کرد به "روح" و غیره. وقتی وزیر خارجه انگلیس که اسمش جک استرا (Jack Straw) هست مي آید ایران مگه کسی میگوید که آقای "نی" آمد ایران؟! این اسامی را وقتی ترجمه کنیم از استانداردی که همه آنرا می فهمند خارج می شود.

Posted by Nader at January 4, 2004 12:24 AM |