يکی از مشکلاتی که من در خيلی از وبلاگهای فارسی زبان ديده ام استفاده از حروف فارسی برای نوشتن کلمات انگليسی هست. اگر کلمه مورد نظر خيلی معروف باشد (مثل همين کلمه وبلاگ) مشکلی نيست ولی برای اسامی خاص یا کلماتی که ديکته آنها را نمی شود از فارسی نوشتن فهميد اينکار خيلی غلطه. من فکر ميکنم يک مقدار بخاطر تنبلی هست که اکثراً زورشون ميآيد سوئيچ کنند بين انگليسی و فارسی! همين الآن چک کردم ديدم حسين درخشان توی لينکدونيش اسم هنرپيشه معروف Gwyneth Paltrow را نوشته گوينت پلترو.
خوب بابا جان چرا انگليسی نمی نويسید که مردم مجبور نباشند اينقدر زور بزنند ببينند اين کلمات چطور تلفظ ميشن؟ حالا اين که خوبه اقلاً يک لينک داره ميشه اصلش را ديد ولی وقتی از اين کلمات داخل متن باشند که لينک هم ندارند، آدم واقعاً کلافه ميشه که اين چه جوری تلفظ ميشه. حتی نميشه با Google پيداشون کرد.
تکميلی: شايد بهتر اين باشد که اگر می خواهيم کلمات انگليسی را مستقيماً به فارسی بنويسيم، انگليسی آنرا هم حداقل در داخل پرانتزبنويسيم که خواننده بتواند آنرا درست تلفظ کند يا آنرا بتواند جستجو کند. همين مطلب برای بقیه زبانها هم صادق هستند و ميشود اصل آنها را در پرانتز نوشت.
