این مطلب را در وبلاگ انگليسی ام هم نوشتم. فرض کنيد يک نفر فردا اعلام کند که پيغمبرخداست. درسته که بر اساس قرآن، حضرت محمد آخرين پيامبر هست ولی اين فرض ميتواند کمک به فهم اينکه واقعا دين چه چيزی هست باشد.
سؤال اين هست که ما چطور ميتوانيم مطمئن بشويم که اين فرد واقعاً از جانب خالق جهان فرستاده شده؟
بعنوان مثال زمانی که پيغمبر اسلام اعلام نبوت کرد، مردم اطراف او نه معجزه خاصی از او ديدند نه هنوز کل قرآن نازل شده بود که بگوئيم معجزه قرآن را ديده بودند. دليل ايمان آوردن اين افراد به پيغمبر، استدلالاتی بود که از او می شنيدند. مردم زمان پيغمبر ميتوانستند آزادانه از او سؤال کنند. آنها به او ايمان آوردند چون جواب منطقی دريافت ميکردند.
حال اين سؤال مطرح ميشود که آیا ما هم که در آغاز قرن بيست و يکم زندگی ميکنيم همان سؤالها را از يک فرد مدعی پيامبری ميکنيم یا اينکه اساسا سؤالات ما با توجه به افزايش دانش بشريت متفاوت خواهند بود؟ در حال حاضرکه پيغمبری وجود ندارد، آيا ميتوان اين سؤالات را از قرآن به عنوان آخرين پيغام نيز پرسيد؟ آيا اساساً استدلالات يک کتاب دينی نبايد متناسب با سطح معلومات و دانش نسل مخاطب خود باشد؟ در اينصورت عدم نزول يک پيغام جديد برای ارائه استدلالات جديد از سوی خداوند چه دليلی خواهد داشت؟
اينجا زدي توي خال. موضوع جالبي رو طرح كردي. من اضافه مي كنم كه عصر جديد سوالات رو دقيقتر مطرح مي كنه. نه فقط سوالات متناسب با ديدگاه دنياي جديد بلكه حتي مي شه همان سوالات قديمي تر رو هم به همان سبك استدلالي قرآن يا ديگر كتب الهي زير ذره بين برد. منظورم اينه كه اگه قرار باشه با آدمهاي امروزي استدلالي برخورد كنيم بايد همه جا اين موضوع رو رعايت كنيم. و اگه فقط جائي اين كارو بكنيم كه تمايلات ما و خصوصاً تجربيات ذهني مارو اثبات بكنه ديگه اونو نميشه اسمشو گذاشت استدلال. به كسي كه اينكارو بكنه بايد گفت : تو داري يكسري فرضيات اثبات نشده و مفيد بحال تجربه هاي خودت رو انتخاب و در بين بقيه حالتها ترجيح ميدي . چطوره؟ موافقي خداحافظ
........................
عصر جديد: بهروز، من نفهميدم که آيا مطلبت بر له يا عليه اين چيزی بود که اينجا نوشته ام. لطفا واضحتر منظورت را دوباره بيان کن. جوابت به سوالاتی که در متن مطرح کرده ام را نگرفتم.
